خدایا کفر نمیگویم

Reyhan

من آن گلبرگ تنهایم که میمیرم ز بی ابی

 

                  خدایا کفر نمیگویم ...

 

خدایا..

پریشانم

چه میخواهی تو از جانم

مرا بی آنکه خود هواهم

اسیر زندگی کردی ....

خداوندا ..!

اگر روزی ز عرش خود برآیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای تکه نانی به زیر پای

نامردان بیندازی و شب اهسته وخسته

تهی دست و زبان بسته

به سوی خانه باز ایی

زمین و اسمان را کفر نمیگویی ؟میگویی!

خداوندا ....!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه دیوار بگشایی

لبت بر کاسه مسی قیر اندود بگذاری

وقدر آنطرف تر عمارت های مرمرین بینی

واعصابت برای سکه ای این سو  وآنسو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر نمیگویی ؟میگویی !

خداوندا .....!

اگر روزی بشر گردی

زحال بندگانت با خبر گردی

پشیمان میشوی از قصه خلقت

از این بودن ,از این بدعت

خداوندا ....!

تو مسئولی

خداوندا .....!

تو میدانی که انسان بودن وماندن در این دنیا چه دشوار است .

چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است .

                                          "دکتر علی شریعتی "

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


+نوشته شده در 22 / 8 / 1389برچسب:,ساعت21:47توسط mitra | |